×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  یکشنبه - ۱ مهر - ۱۳۹۷  
true
false

به گزارش روابط عمومی ستاد اقامه نماز استان فارس به نقل از خبرگزاری شبستان  سرویس قرآن و معارف: در لسان عرف این طور جا افتاده که اگر شخصی نماز باران خواند بلافاصله باران بیاید. در سیره پیامبر (ص)  و امیر المومنین (ع)  و امام رضا (ع) البته این گونه است، منتها این به آن معنا نیست که اگر ما نماز باران را خواندیم و باران نیامد ناامید شویم. نکته ای که وجود دارد برخی برای این که مورد استهزا قرار نگیرند نمی خواهند  مبادرت به این کار کنند در حالی که دلیل نمی شود که شما خودت را با معصوم مقایسه کنید.

آنچه در ادامه می آید بخش دوم  گفتگوی سرویس قرآن و معارف خبرگزاری شبستان با حجت الاسلام و المسلمین جعفری نژاد درباره پیشینه نماز باران از صدر اسلام تا دوره معاصر و آداب این نماز است.

در توصیفاتی که امیرالمومنین (ع)  برای نماز باران در خطبه ۱۰۵ اشاره می کنند مدام کدها و نشانه هایی برای باران بیان می شود. چرا این گونه است؟

همین طور است. حضرت در همان خطبه ۱۰۵ می فرماید: “اللَّهُمَّ سُقْیَا مِنْکَ تُعْشِبُ بِهَا نِجَادُنَا، وَتَجْرِی بِهَا وِهَادُنَا، وَیُخْصِبُبِهَا جَنَابُنَا، وَتُقْبِلُ بِهَا ثِمَارُنَا، وَتَعِیشُ بِهَا مَوَاشِینَا، وَتَنْدَىبِهَا أَقَاصِینَا، وَتَسْتَعِینُ بِهَا ضَوَاحِینَا مِنْ بَرَکَاتِکَ الْوَاسِعَهِ، وَعَطَایَاکَ الْجَزِیلَهِ، عَلَى بَریَّتِکَ الْمَرْمِلَهِ، وَوَحْشِکَ الْمُهْمَلَهِ / خداوندا ! بارانى ده ! که تپّه ها و کوههاى بلند ما را پر گیاه سازد و در دامنه ها و دشتها جارى گردد، به تمامى سرزمین ما نعمت فراوان بخشد، میوه ها با آن به ماروى آورند، چهارپایان ما با آن زندگى کنند و سرزمینهاى دورتر از ما نیز از آن بهره مند شوند، و روستاهاى ما از آن مدد گیرند (همه اینها را) از برکات واسع و عطایاى فراوان خویش بر بندگان فقیر و حیوانات وحش بیابان عنایت فرما.”

توجه کنیم که امام (ع) در آن زمان با علم و توجهی که داشتند می دانستند که همه باران ها نافع نیست. برخی باران ها هستند که ثمری نمی رویانند، برخی با بادهای سرد هستند و نافع نیستند، برخی مسموم اند اما امام با توجه به جمیع این جهات می فرمایند خدایا ما از تو بارانی طیب و زکی و رشددنده می خواهیم که به واسطه آن کشت و زرع ها آباد شود و برگ ها درختان لطیف گرد.

به جز امام علی علیه السلام کدام معصوم دیگر نماز باران خوانده اند؟

بعد از امام علی(ع)، نماز باران امام سجاد (ع) را هم داریم. دعایی که امام در این نماز می خواند همان دعای ۱۹ صحیفه سجادیه است:  “اللَّهُمَّ اسْقِنَا الْغَیْثَ، وَ انْشُرْ عَلَیْنَا رَحْمَتَکَ بِغَیْثِکَ الْمُغْدِقِ مِنَ السَّحَابِ الْمُنْسَاقِ لِنَبَاتِ أَرْضِکَ الْمُونِقِ فِى جَمِیعِ الاْفَاقِ  وَ امْنُنْ عَلَى عِبَادِکَ بِإِینَاعِ الثَّمَرَهِ، وَ أَحْیِ بِلادَکَ بِبُلُوغِ الزَّهْرَهِ، وَ أَشْهِدْ مَلائِکَتَکَ الْکِرَامَ السَّفَرَهَ بِسَقْیٍ مِنْکَ نَافِعٍ، دَائِمٍ غُزْرُهُ، وَاسِعٍ دِرَرُهُ، وَابِلٍ سَرِیعٍ عَاجِلٍ / خداوندا، ما را به باران سیراب کن، و رحمت خویش را بر ما بگستر. در همه جاى زمین براى گیاهان زیبا و خوش منظر ابرى بارنده روانه کن و به رسیدن میوه ها بر بندگان خود منّت گذار، و زمینهاى مرده را به شکفتن شکوفه ها زنده گردان، و فرشتگان گرامى و نویسندگان را حاضر آور. بارانى سودمند، پیاپى در همه جاى، درشت، شتابان و زود.

باز در همین دعای حضرت آن شرایطی که امام علی (ع) در خطبه خود می خواند در دعای حضرت هم به نوعی مطرح می شود یعنی آن باران نافع طلب می شود که : “اللَّهُمَّ اسْقِنَا غَیْثا مُغِیثا مَرِیعا مُمْرِعا عَرِیضا وَاسِعا غَزِیرا، تَرُدُّ بِهِ النَّهِیضَ، وَ تَجْبُرُ بِهِ الْمَهِیضَاللَّهُمَّ اسْقِنَا سَقْیا تُسِیلُ مِنْهُ الظِّرَابَ، وَ تَمْلَأُ مِنْهُ الْجِبَابَ، وَ تُفَجِّرُ بِهِ الْأَنْهَارَ، وَ تُنْبِتُ بِهِ الْأَشْجَارَ، وَ تُرْخِصُ بِهِ الْأَسْعَارَ فِى جَمِیعِ الْأَمْصَارِ، وَ تَنْعَشُ بِهِ الْبَهَائِمَ وَ الْخَلْقَ، وَ تُکْمِلُ لَنَا بِهِ طَیِّبَاتِ
الرِّزْقِ، و تُنْبِتُ لَنَا بِهِ الزَّرْعَ وَ تُدِرُّ بِهِ الضَّرْعَ وَ تَزِیدُنَا بِهِ قُوَّهً إِلَى قُوَّتِنَا / خدا ندا! ما را سیراب کن به بارانى که به فریاد ما برسد، گیاهان را برویاند، پهن و فراخ و بسیار که گیاه نورسته را بالان و خرم و نهال پژمرده و شکسته
را بدان برومند سازد. خداوندا! ما را سیراب گردان بارانى فرست که آب از تپه ها سرازیر شود، و چاهها را بدان پرآب کنى، و جویها را بشکافى، و درختان را برویانى، و نرخها را در همه شهرها ارزان کنى، و چهارپایان و دیگر خلق را نیکو حال گردانى، و روزى هاى دپاکیزه را بر ما فراخ سازى، و کشت ما را برویانى، و پستانها را پر شیر کنى، و بر نیروى ما بیفزایى.

در زمان پیامبر (ص) این نماز چه آدابی داشته است؟

آنچه ما می دانیم این است که پیامبر اکرم (ص) خود به همراه مردم به بیابان می رفتند و حتی زنان با فرزندان خود در این نماز حاضر بودند. در روایات ما آمده که نماز با حالت تضرع و گریه و انابه باشد که خداوند به سبب آن گریه ها و تضرع ها رحمت خود را نازل کند. حتی داریم که کودکان را از مادرها جدا کنید که گریه کنند تا قلب افراد نرم و آن حالت خشیت در آن ها پدیدار شود  و این که حتی احشام و انعام را هم با خود به صحرا می بردند.

آیا این طور است که وقتی ما نماز باران خواندیم انتظار داشته باشیم سریع باران بیاید؟

در لسان عرف این طور جا افتاده که اگر شخصی نماز باران خواند بلافاصله باران بیاید. در سیره پیامبر (ص)  و امیر المومنین (ع)  و امام رضا (ع) البته این گونه است، منتها این به آن معنا نیست که اگر ما نماز باران را خواندیم و باران نیامد ناامید شویم. نکته ای که وجود دارد برخی برای این که مورد استهزا قرار نگیرند نمی خواهند  مبادرت به این کار کنند در حالی که دلیل نمی شود که شما خودت را با معصوم مقایسه کنید.

گویا امام رضا علیه السلام هم نماز باران خوانده اند. در این باره چه می دانیم؟

امام رضا (ع) در مرو بودند و خشکسالی بوده و شایع شده بود که چون علی ابن موسی الرضا (ع) ولیعهدی مأمون را پذیرفته و این ولیعهدی بر امام تحمیل شده است لذا باران نمی بارد. عده ای از حضرت خواستند که روز جمعه نماز باران بخواند اما حضرت  نپذیرفتند  و فرمودند من جدم رسول الله (ص) را در خواب دیدم که فرمودند دوشنبه برای باران به صحرا بروید. امام رضا (ع) روز دوشنبه به همراه مردم وارد صحرا شدند و نماز باران را خواندند و خطبه ای را هم قرائت فرمودند که شیخ صدوق در کتاب “عیون اخبار الرضا”  آورده است. در آن خطبه حضرت می فرماید که تا شما وارد خانه هایتان نشوید باران نخواهد بارید. ابر اولی می آید و مردم تصور می کنند که باران در راه است. همین طور ابرهای دیگر تا این که ابر یازدهم از راه می رسد و حضرت می فرماید این همان ابری است که برای شما آمده و سرشار از منافع است.

نکته دیگر این که از قول  پیامبر (ع)  و امیرالمومنین (ع)  و  امام صادق (ع) و امام رضا (ع) داریم که در نماز باران امام جماعت و نمازگزاران در نماز باران، صرفا برای دریافت باران برای دیار و شهر خود دعا نکنند بلکه همه روستاها و شهرها و حتی نه کشور خود که همه نقاط زمین را مد نظر داشته باشند. یعنی آن ها که نماز باران را می خوانند با یک سعه صدر و وسعت نظری دعا کنند که رحمت علم خداوند شامل حال همه شود حتی چهارپایان و حیوانات وحشی هم مشمول این دعا قرار بگیرند و از فیض خدا محروم نمانند.

true
برچسب ها :
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

*


true